ازتربت حضرت حمزه ، پيش‌دستى نموده ، مسلمانان ديگر نيز از آن حضرت پيروى كرده باشند . وقتى حضرت حمزه در احُد به شهادت رسيد ، به سيّدالشهدا ملقّب گرديد و نيز « اسدالله ؛ شير خدا » و « اسد الرسول ؛ شير پيامبر ( ص ) » ، ناميده شد . اين مطلبى است كه علامه مجلسى ( قدس سره ) ، متن آن را در كتاب « المزار » خود به نقل از « المزار الكبير » با سندآن ، به نقل از ابراهيم بن محمد ثقفى ، به نقل از پدرش از امام جعفر صادق ( ع ) ، روايت كرده كه فرمود : فاطمه دختر پيامبر خدا ( ص ) ، نخ پشم تابيده شده‌اى را به تعداد ذكر الله اكبر ( 34 عدد ) ، گره زده بود و آن را در دست مبارك خود مىچرخانيد و به تعداد گره‌ها ، ذكر الله اكبر و سبحان الله مىگفت تا اينكه حضرت حمزهء بن عبدالمطلب كشته شد . از آن پس از تربت حضرت حمزه ، تسبيح درست كرد و مردم نيز از آن بانوى بزرگوار ، پيروى نمودند . وقتى امام حسين ( ع ) به شهادت رسيد ، توجّه مسلمانان به آن حضرت معطوف شد و از تربت آن بزرگوار ، به خاطر برترى و مزيتّش [ بر تربت‌هاى ديگر ] ، تسبيح درست كردند . « 1 » چنان بود كه لقب سيّدالشهدا در اسلام ، به حمزهء بن عبدالمطلب اختصاص داشت و مسلمانان بر خاك قبرآن بزرگوار ، سجده مىكردند . امّا بعد از كشته شدن امام حسين ( ع ) ، اين جايگاه بزرگ ، چنان‌كه علامهء بزرگوار كاشف الغطاء در كتاب « الارض و التّربهء » نقل كرده ، به آن حضرت منتقل گرديد . نقل كاشف الغطاء ( قدس سره ) از اين قرار است : « حضرت حمزه ( قدس سره ) ، در احُد به خاك سپرده شد و سيّدالشهدا ناميده گشت و بر خاك قبر آن حضرت ، سجده مىنمودند . چون امام حسين ( ع ) كشته شد ، آن بزرگوار به سيّدالشهدا ، ملقّب گرديد و از آن پس ،

--> ( 1 ) . مزار البحار ، ص 126 .